خاطره ی صندلی خالی

این طراحی متعلق به کلاس طراحی است. اگرچه با این روند طراحی و کلاس ارتباط برقرار نمی کردم ولی این طراحی را نمی دانم چرا خیلی دوست دارم. سیستم کلاس به دلیل روند خسته کننده ی طراحی ِ عینی گرا کمی جریان مضحک روش تدریس طراحی در دانشگاه را به نمایش می گذارد. خیلی ها تا این طراحی را دیدند گفتند "صندلی امامه؟!" ولی باید عرض کنم "این صندلی کامپیوتره که روش پارچه انداختم!!"

شازده کوچولو

تب فوتبال

سلف پرتره

کمی سخت بودن و کمی دو دل بودن برای کشیدن یک سلف پرتره باعث می شود تا آدم سالیان سال طراحی یا نقاشی ای از خودش نکشد. صادقانه باید اعتراف کنم کمی ترس از شناخت خویش و یا کمی دلهره از نمایش آن چیزی که هست، همیشه همراه من بوده است. این مسئله باعث شده تازه خودم را کشف کنم! البته کمبود مدل و گاهی وقتها چیزهایی که نمی توانم اینجا از آن بنویسم.

حسینیه ی امینی ها

بنای قدیمی که سابق بر این محل زندگی یکی از ملاکان بوده است ولی بعدها در وقف عام در آمد تا در آن مراسمات مذهبی و مراسمات دهه ی محرم در آن برگزار گردد. بنا متعلق 180 سال پیش می باد و بنایی است سنتی با نقوش پر تزیین از گچ بری ها و نقاشی های سقف و ارسی ها و... که قسمت زیادی از آن تاکنون دست نخورده باقی مانده است.
این بنا دارای یک زیرزمین برای کنیزان و چند اتاق که در آن محل نشستن مهمان و میزبان و چندین اتاقک کوچک است. محل متعلق به یکی از قدیمی ترین خانواده های قزوینی است به نام امینی ها که هم اکنون در اختیار بازماندگان و میراث فرهنگی قرار دارد.

نسل اول فرشها به صورت یک تکه بوده که هم اکنون در موزه لندن و لوور نگهداری می شود. این فرشها دستباف قزوین می باشد. جالب توجه که فرش را آقای امینی ها به قیمت 12 هزار تومان فروخته که بعدها به قیمت 95هزار تومان از ایران خارج شده است. فرشهای حاضر هدیه ی استان قدس رضوی است و دستباف مشهد می باشد.
منزل دارای سه اتاق بزرگ برای مهمانان است که اتاق های بالا شاه نشین می باشد که محل رفت و آمد زنان امینی محسوب می گردد.